Tuscania zien en verontwaardigd zijn
Ongeveer 30 km westwaarts van Viterbo ligt een (bijna) godvergeten pareltje. Nou ja, God en cultuurgezind toerisme hebben het al lang gezien, maar het laat de inwoners wel koud.
Dit stadje wordt voorlopig bestuurd door een “Commissario“ (werkwoord: commissariare = “rijkswachteren” ), afgevaardigd door het Ministerie van Binnenlandse Zaken, om orde op zaken te stellen. Geen nieuws in Italië: verschillende steden staan ondertussen onder hetzelfde regime. Dikwijls gaat het erom economisch wanbeheer of malafide bestuurspraktijken opnieuw in minder schrijnende banen te leiden.
Ik ken het intieme verhaal van Tuscania niet, maar had wel een gesprek met de dame die zich over Basilica San Pietro ontfermd heeft. Basilica San Pietro, die men dateert tussen de VIII en XI eeuw, is een prachtvoorbeeld van de eerste romaanse kunst, met een summum van details die de structuur tot een uniek prototype promoveren. Uit haar verhaal bleek echter dat er geen geld meer is om de kerk te beschermen tegen vandalisme, nog minder om een professionele verantwoordelijke aan te stellen, en nog veel minder om de structuur te restaureren. Men rekent op de gratis bijstand van deze kunstlievende dame, die de basiliek komt openen, zo’n beetje tussen de boodschappen en de schooluren van haar kinderen door, zodra ze kan, als ze kan. De voorwaarde is wel dat ze zelf voor cleaning van de kerk zorgt en de kleine breuken zelf bekostigt. Bij de eerstvolgende gelegenheid, wellicht tijdens de kerstperiode, stap ik zeker naar het gemeentehuis voor meer informatie. Misschien ontdek ik dat mijn heldin integendeel een verkeerd verhaal verteld heeft? Maar de kans zit er dik in dat ze gelijk heeft. Bezoek dit pareltje alvorens het gras op het plein ervoor te hoog gegroeid is om er nog door te kunnen… Basilica di Santa Maggiore, een ander unicum vlakbij, ondergaat voorlopig hetzelfde lot: indien de gratis conciërge kan of wil of eraan denkt… kan men de kerk bezoeken.
Gepost in Cultuur, lazio | Geen Comments